Замандярить
(Zamandyarit)- Fırlatmak, atmak: Bir nesneyi sertçe, dikkatsizce veya öfkeyle bir yere atmak veya fırlatmak.
1. Örnek Cümle:- Замандярь эти бумажки на пол, мне похуй. [za-man-dyar' e-ti bu-maj-ki na pol, mne pa-huy]
- Bu kağıtları yere fırlat, sikimde değil.
- Birini bir yere göndermek, postalamak: Genellikle istenmeyen bir kişiyi bir yere yollamak veya başından atmak.
1. Örnek Cümle:- Его замандярили в Сибирь на десять лет. [ye-go za-man-dya-ri-li v Si-bir' na dye-syat' let]
- Onu on yıllığına Sibirya'ya postaladılar.
- Bırakmak, koymak: Bir şeyi kaba bir şekilde, rastgele veya özensizce bir yere bırakmak.
1. Örnek Cümle:- Он замандярил сумку на кровать и вышел. [on za-man-dya-ril sum-ku na kra-vat' i vı-şel]
- Çantayı yatağın üstüne fırlatıp çıktı gitti.
- Amcık gibi atmak / Amcıkla atmak
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Замандярить
Latin Transkripsiyonu: Zamandyarit
Okunuşu ve Vurgu: [za-man-dya-rit']
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Bu fiil, Rusçada kadın cinsel organı için kullanılan son derece kaba bir terim olan манда [man-da] kökünden türemiştir. Fiilin başına gelen за- [za-] ön eki, bir eylemin başlangıcını, tamamlanmasını veya bir şeyin bir yerin arkasına/içine atılmasını ifade edebilir. Fiilin sonundaki -ярить [ya-rit'] ise, genelde kaba ve argo fiillerde kullanılan, şiddetli, aceleci veya umursamaz bir eylemi belirten bir son ektir. Bu üç bileşenin birleşimi, kelimenin kaba ve aşağılayıcı tonunu pekiştirir.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
«Замандярить» [za-man-dya-rit'] fiili, standart Rusça'daki «закинуть» [za-ki-nut'] (fırlatmak, atmak) kelimesinin son derece kaba, argo ve küfürlü bir karşılığıdır. Kullanımıyla birlikte öznenin veya nesnenin değersizliğini, yapılan eylemin umursamazlığını, öfke ve küçümsemeyi ifade eder. Genellikle hapishane argosu (феня [fe-nya]) ve sokak jargonunda yaygın olarak kullanılır. Bir nesneyi sertçe, dikkatsizce bir yere fırlatmak, bir kişiyi istenmeyen bir yere yollamak veya bir sorumluluktan kurtulmak amacıyla bir şeyi alelacele bir yere bırakmak gibi durumlarda karşımıza çıkar. Bu kelimeyi kullanan kişi, eylemine kaba, küstah ve pervasız bir ton katmış olur. Kaba gücün veya otorite eksikliğinin bir göstergesi olarak da algılanabilir.