Выссереть
(Vysseret)- Dışkılamak, sıçıp çıkarmak (Literâl): Bir şeyi vücuttan dışkı yoluyla atmak.
1. Örnek Cümle:- Он выссерел все свои проблемы в унитаз. [on vıs-sye-rel fsye sva-yi prab-lye-mı v u-ni-taz]
- Bütün dertlerini tuvalete sıçıp çıkardı.
- Saçmalamak, boktan şeyler söylemek/yazmak: Düşüncesizce, anlamsız, değersiz veya kötü kalitede sözler sarf etmek ya da bir şey üretmek.
1. Örnek Cümle:- Что ты там выссерел на собрании? [şto tı tam vıs-sye-rel na sab-ra-nii?]
- Toplantıda ne sıçtın yine?
2. Örnek Cümle:- Опять этот поэт выссерел какую-то чушь. [a-pyat' e-tot pa-yet vıs-sye-rel ka-ku-yu-tu çuş']
- Bu şair yine bir saçmalık sıçmış.
- Bir şeyi alelacele ve özensizce yapmak/bitirmek: Bir işi baştan savma, hızlı ve kötü bir şekilde tamamlamak.
1. Örnek Cümle:- Он выссерел весь проект за одну ночь. [on vıs-sye-rel ves' pra-yekt za ad-nu noç']
- Bütün projeyi bir gecede sıçıp attı.
- Sıçıp çıkarmak / Dışarı boklamak
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Выссереть
Latin Transkripsiyonu: Vysseret
Okunuşu ve Vurgu: [vıs-sye-ret']
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Выссереть [vıs-sye-ret'] fiili, 'defekasyon yapmak' veya 'sıçmak' anlamına gelen kaba срать [srat'] fiilinden türemiş bir tamamlanmışlık (perfective) fiilidir. Önek вы- [vy], bir şeyin içeriden dışarıya çıkarılmasını, tamamlanmasını veya tamamen atılmasını ifade eder. Dolayısıyla, kelimenin birebir kökensel anlamı 'sıçıp çıkarmak' veya 'boklayarak dışarı atmak'tır. Bu kök, Plutser-Sarno (2005) tarafından da belirtildiği üzere, Rus küfür jargonunun temelini oluşturan en ağır küfür köklerinden biridir.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
Bu fiil, Rus argosundaki en saldırgan ve kaba ifadelerden biri olarak kabul edilir. Genellikle son derece gayriresmi, agresif veya küçümseyici bağlamlarda kullanılır. Kelimenin birincil ve literal anlamı dışkılama ile ilgili olsa da, günlük argoda mecazi kullanımları daha yaygındır. Bir şeyin üretildiğini veya söylendiğini aşırı derecede değersiz, iğrenç veya özensizce 'kusularak' yapıldığını ima ederek güçlü bir küçümseme ifade eder. Konuşmacının öfke, hayal kırıklığı, alaycılık veya hor görme gibi yoğun olumsuz duygularını yansıtır. Küfürün yoğunluğu nedeniyle, nazik konuşmalarda asla yeri yoktur; yalnızca yakın, gayriresmi çevrelerde veya agresif yüzleşmelerde kullanılır.