1. KELİME VE FONETİK

Kiril Yazılışı: Помандюливать
Latin Transkripsiyonu: Pomandyulivat'
Okunuşu ve Vurgu: [pa-man-dü-li-vat']

2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)

Bu argo fiil, Rusçada konuşmak veya söylemek anlamına gelen standart fiil поговаривать [pa-ga-va-ri-vat'] fiilinin kaba ve argotik karşılığıdır. Kelimenin kökeni, özellikle cezaevi ve kriminal argosu olan феня [fe-nya] içerisinde yaygın olarak kullanılan мандить [man-dit'] fiilinden türemiştir. Мандить [man-dit'] fiili, yalan söylemek, boş konuşmak, gevezelik etmek veya dedikodu yapmak gibi anlamlara gelir. Bazı etimolojik çalışmalar, bu fiilin kökenindeki манд- [mand-] kısmının, ağır küfür literatüründe yer alan ve kadın cinsel organını ifade eden kaba bir terimle dolaylı bir bağlantı kurabileceğini öne sürer; bu da kelimeye müstehcen ve aşağılayıcı bir alt ton katmaktadır (Plutser-Sarno, 2005). Kelimenin sonundaki -ивать [-i-vat'] eki, Rusçada bir eylemin tekrarlanan, alışkanlık haline gelmiş veya sürekli yapıldığını gösteren işlevsel bir ektir. Başındaki по- [pa-] ön eki ise genellikle eylemin bir süreliğine veya hafifçe yapıldığını vurgular, ancak bu argotik bağlamda tekrarlanan bir eylemin başlangıcını veya sürdürülmesini ifade eder.

3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE

Помандюливать [pa-man-dü-li-vat'] kelimesi, özellikle Rus yeraltı dünyası, cezaevleri ve kentsel argoda kendine yer bulmuş, güçlü bir olumsuz çağrışım taşıyan bir terimdir. Standart dildeki поговаривать [pa-ga-va-ri-vat'] kelimesi sadece söylemek, dedikodu yapmak gibi nötr veya hafif olumsuz anlamlar taşırken, помандюливать [pa-man-dü-li-vat'] ise eylemin anlamsız, boş, asılsız veya zararlı olduğunu vurgular. Bu kelime, genellikle bir kişinin sürekli olarak şikayet etmesi, mızmızlanması, dedikodu yapması, yalan uydurması veya genel olarak can sıkıcı bir şekilde boş konuşması durumunda kullanılır (Elistratov, 2000). Феня [fe-nya] argosunda, güvenilmez veya geveze kişileri tanımlamak için kullanılan мандеж [man-dyeş] (boş laf, gevezelik) gibi isimlerle de bağlantılıdır. Dolayısıyla, bu kelimeyi kullanan kişi, bahsettiği eylemi gerçekleştireni küçümser veya onun konuşmalarını ciddiye almadığını ima eder. Mokienko ve Nikitina (2000), bu tür kelimelerin kriminal argodaki işlevinin, dış dünyaya karşı bir kapalılık ve kendi içlerinde bir hiyerarşi oluşturma amacı taşıdığını belirtir. Kelimenin kökenindeki potansiyel müstehcenlik, kullanımına daha da kaba ve aşağılayıcı bir ton katarak, sıradan dedikodudan ziyade, yozlaşmış veya kötü niyetli bir söylemi betimler. Bu durum, B. A. Uspensky'nin (1994) Rus ekspresif frazeolojisinin mitolojik boyutları üzerine yaptığı çalışmalarda bahsedilen kelimelerin derin kültürel ve hatta pagan kökenlerine dair ipuçları da taşıyabilir.

4. KAYNAKÇA

• Elistratov, V. S. (2000). Словарь русского арго.
• Mokienko, V. M., & Nikitina, T. G. (2000). Большой словарь русского жаргона.
• Plutser-Sarno, A. (2005). Большой словарь русского мата. Limbus Press.
• Sannikov, V. Z. (1999). Русский язык в зеркале языковой игры (Dil Oyunlarının Aynasında Rus Dili).
• Uspensky, B. A. (1994). Мифологический аспект русской экспрессивной фразеологии (Rus Ekspresif Frazeolojisinin Mitolojik Boyutu).
• Vasmer, M. (1986). Etymological Dictionary of the Russian Language. (Rus Dilinin Etimolojik Sözlüğü).