Вымандяривание
(Vımandyarivaniye)- Kaba ve hor görerek dışarı atma/kovma: Bir şeyi veya birini tamamen değersiz bularak, küçümseyerek, zorla ve aşağılayıcı bir şekilde bir yerden çıkarmak, defetmek veya atmak eylemi.
1. Örnek Cümle:- Это вымандяривание старого хлама из дома, больше ничего. [eta vımandyarivaniye starava hla-ma iz do-ma, bol-şe ni-çi-vo]
- Bu, evdeki eski ıvır zıvırı amcık gibi dışarı atma eyleminden başka bir şey değil.
2. Örnek Cümle:- Начальник сказал, что он займется вымандяриванием всех бездельников. [na-çal'-nik ska-zal, şto on zaym-yot-sya vımandyarivaniyem vsyeh bez-dyel'-ni-kov]
- Patron, tüm aylakları siktir etmekle uğraşacağını söyledi.
- Amcıkla dışarı atma
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Вымандяривание
Latin Transkripsiyonu: Vımandyarivaniye
Okunuşu ve Vurgu: [vı-man-dya-ri-va-ni-ye]
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Bu kelime, Rusçanın en kaba küfür köklerinden biri olan ve kadın cinsel organı anlamına gelen манда [man-da] kelimesinden türemiştir. Kelimenin başındaki вы- [vı-] ön eki 'dışarı', 'dışarıya doğru' anlamlarını katarken, -яривать [-yarivat'] fiil eki ise genellikle kaba, hor gören veya küçümseyen bir eylemi ifade eder. Bu yapı, bir şeyin değersiz ve önemsiz bir biçimde 'dışarı atılmasını' veya 'çıkarılmasını' vurgular. Kelime, манда [man-da] köküne dayandığı için yüksek derecede müstehcen ve aşağılayıcı bir tona sahiptir.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
Вымандяривание [vımandyarivaniye] kelimesi, Rus argosunda ve kaba dilde bir şeyi veya bir kişiyi tamamen değersiz, önemsiz ve hor görülerek atmak, çıkarmak veya kovmak eylemini ifade eder. Kelimenin kökenindeki манда [man-da] argosu, bu eyleme son derece güçlü bir aşağılama ve tiksinti yükler. Genellikle öfke, bıkkınlık veya büyük bir küçümsemeyle bir şeyden veya birinden kurtulma arzusunu dile getirmek için kullanılır. Hem fiziksel bir nesneyi fırlatıp atmak hem de bir kişiyi bir yerden kovmak anlamında kullanılabilir. Rus argosunda, özellikle hapishane jargonunda (феня [fe-nya]) ve sokak dilinde yaygın olan bu türden küfürlü kelimeler, konuşanın duygusal durumunun yoğunluğunu ve muhatabına veya duruma karşı duyduğu derin nefreti veya kayıtsızlığı vurgular.