1. KELİME VE FONETİK

Kiril Yazılışı: Помандюкиваться
Latin Transkripsiyonu: Pomandyukivatsya
Okunuşu ve Vurgu: [pa-man-dyu-ki-vat'-sya]

2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)

Rusça argo bir fiil olan «помандюкиваться» [pa-man-dyu-ki-vat'-sya], halk dilinde ve argoda aşağılayıcı bir ifade olarak kullanılan «мандюк» [man-dyuk] kökünden türemiştir. Bu kelimenin etimolojik kökeni üzerine farklı görüşler bulunmaktadır. Bazı dilbilimsel araştırmacılar, «мандюк» kelimesini kadın cinsel organını ifade eden kaba bir terim olan «манда» [man-da] ile ilişkilendirirler. Argo bağlamında, bu kök genellikle zayıf, aptal, güvenilmez veya küçümsenen bir kişiyi tanımlamak için kullanılır. Kelimenin yapısına bakıldığında, «по-» [po-] ön eki eylemin hafifliğini, kısa süreliğini veya başlangıcını işaret ederken; «-кивать-» [-ki-vat'] soneki tekrar eden veya iteratif bir eylemi, yani bir şeyi tekrar tekrar yapmayı veya hafifçe yapmayı ifade eder. Fiilin sonundaki dönüşlü «-ся» [-sya] eki ise eylemin karşılıklı veya özne üzerinde gerçekleştiğini belirtir. Bu birleşim, «помандюкиваться» kelimesinin karşılıklı olarak hafifçe aşağılayıcı sözler söylemek, atışmak veya şakalaşmak anlamına geldiğini gösterir.

3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE

«Помандюкиваться» kelimesi, Rus argosunda ve gayri resmi konuşmalarda sıklıkla rastlanan, iki kişi arasında geçen sözlü atışmayı veya laf dalaşını tanımlar. Bu tür verbal etkileşimler, doğrudan ağır küfürlerden ziyade, daha hafif, alaycı veya müstehcen terimlerle karşılıklı olarak birbirine takılma halini ifade eder. V. S. Elistratov'un Rus Argosu Sözlüğü gibi kaynaklarda da belirtildiği üzere, bu tür kelimeler informal sosyal çevrelerde, arkadaş grupları arasında veya bazen gerginlik azaltıcı bir mekanizma olarak kullanılır. B. A. Uspensky'nin Rus Ekspresif Frazeolojisi üzerine yaptığı çalışmalar, argo dilin sadece hakaret etme aracı olmadığını, aynı zamanda sosyal bağları güçlendirme, hiyerarşiyi belirleme veya mizahi bir ton oluşturma gibi karmaşık işlevlere de sahip olduğunu ortaya koyar. Bu kelimenin kullanımı, Rus dilinin, E. A. Zemskaya'nın belirttiği gibi 20. yüzyılın sonundaki dilsel değişimde gözlemlenen, geleneksel dil normlarının dışına çıkan ve esprili veya meydan okuyucu bir dil oyununa (В. З. Санников'un «языковая игра» [yazı-ka-vaya ig-ra] kavramı) olan eğilimini yansıtır. Ağır aşağılayıcı köklere sahip olmasına rağmen, eklerin ve ön ekin kullanımı eylemin şiddetini azaltarak, onu daha çok 'küçük tartışma' veya 'tatlı atışma' düzeyine çeker. Bu bağlam, özellikle феня [fe-nya] gibi yeraltı jargonu ve genel sokak argosunda yaygın olarak görülen, sözlü beceriyi ve kurnazlığı sergileme kültürüne de gönderme yapar.

4. KAYNAKÇA

• Elistratov, V. S. (2000). Словарь русского арго.
• Levin, Y. I. (1986). Об обсценных выражениях русского языка (Rus Dilinin Müstehcen İfadeleri Üzerine).
• Mokienko, V. M., & Nikitina, T. G. (2000). Большой словарь русского жаргона.
• Plutser-Sarno, A. (2005). Большой словарь русского мата (Büyük Rus Mat Sözlüğü). Limbus Press.
• Sannikov, V. Z. (1999). Русский язык в зеркале языковой игры (Dil Oyunlarının Aynasında Rus Dili).
• Uspensky, B. A. (1994). Мифологический аспект русской экспрессивной фразеологии (Rus Ekspresif Frazeolojisinin Mitolojik Boyutu).
• Zemskaya, E. A. (1996). Русский язык конца XX столетия (20. Yüzyılın Sonunda Rus Dili).