Магдалина
(Magdalina)- Fahişe, hayat kadını, orospu: Para karşılığı cinsel ilişkiye giren veya cinsel yaşamı nedeniyle toplumsal olarak aşağılanan kadınlara verilen isim.
1. Örnek Cümle:- Эта Магдалина опять стоит на углу улицы. [e-ta mag-da-li-na a-pyat' sta-it na ug-lu u-lit-sı]
- Bu orospu yine sokak başında bekliyor.
2. Örnek Cümle:- Не приводи эту Магдалину к нам в дом. [ni pri-va-di e-tu mag-da-li-nu k nam v dom]
- Bu hayat kadınını bizim eve getirme.
- Magdalalı / Magdalena
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Магдалина
Latin Transkripsiyonu: Magdalina
Okunuşu ve Vurgu: [mag-da-li-na]
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
İfade, Hristiyan dini geleneğinde İsa'nın sadık takipçilerinden biri olan ve Celile'nin Magdala kasabasından gelen Meryem / Magdalalı Meryem (Мария Магдалина [Ma-ri-ya Mag-da-li-na]) ismine dayanır. Batı ve Doğu Slav halk folklorunda ve dini anlatılarında Magdalalı Meryem figürü, tövbe etmeden önce günahkar bir yaşam süren ve fuhuş yapan bir kadın imgesiyle özdeşleştirilmiştir. Zamanla bu özel isim antonomazi (özel adın cins adlaşması) yoluyla dilbilimsel bir dönüşüme uğramış, Rus argosunda ve yeraltı dünyası dilinde (феня [fe-nya]) doğrudan hayat kadını, fahişe veya cinsel açıdan sadakatsiz kadın anlamında genel bir isim olarak kullanılmaya başlanmıştır.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
Çarlık Rusyası döneminden itibaren kutsal kişilerin veya dini anlatıların isimleri, sokak argosunda ve suç dünyasında sıklıkla alaycı veya aşağılayıcı anlam kaymalarına uğramıştır. Magdalalı Meryem'in kutsal metinlerdeki tövbekar kimliği, sokak kültüründe kutsal bağlamından koparılarak tamamen kadının geçmişteki mesleğine veya cinsel davranışlarına indirgenmiştir. 19. yüzyıldan itibaren Rus argo sözlüklerinde ve hapishane jargonu sayılan феня [fe-nya] sisteminde "Магдалина" [mag-da-li-na] terimi, bir örtmece veya ironik bir sitem ifadesi olarak yer bulmuştur. Günümüz gündelik argosunda ise cinsel yaşamı hareketli olan, para karşılığı ilişkiye giren veya iffetsiz olarak görülen kadınları alaycı ve aşağılayıcı bir tonda tanımlamak için tercih edilir.
4. KAYNAKÇA
- Dal, V. I. (1863-1866). Толковый словарь живого великорусского языка (Yaşayan Büyük Rus Dilinin Açıklamalı Sözlüğü).
- Elistratov, V. S. (2000). Словарь русского арго (Rus Argosu Sözlüğü).
- Mokienko, V. M., & Nikitina, T. G. (2000). Большой словарь русского жаргона (Büyük Rus Jargonu Sözlüğü).
- Plutser-Sarno, A. (2005). Большой словарь русского мата (Büyük Rus Mat Sözlüğü). Limbus Press.
