Крикуша
(Kikuşa)- Popo, göt, kıç: Vücudun arka kısmı, kalçalar; genellikle alaycı veya kaba bir şekilde kullanılır.
1. Örnek Cümce:- Давай, покажи свою крикушу! [da-vay, pa-ka-ji sva-yu kri-ku-şu!]
- Hadi bakalım, göster poponu!
2. Örnek Cümce:- Ему по этой крикуше шлёпнуть бы надо. [ye-mu pa e-toy kri-ku-şe şlyop-nut' bı na-da.]
- Onun bu götüne şaplak atmak lazım.
- Bağıran, çığlık atan (kişi, genellikle kadın veya çocuk): Sürekli gürültü yapan, şikayet eden veya yüksek sesle konuşan kişi; alaycı bir tonla kullanılır.
1. Örnek Cümce:- Она опять как крикуша всем мозги выносит. [a-na a-pyat' kak kri-ku-şa vsyem maz-gi vı-no-sit.]
- O yine bir çığlıkçı gibi herkesin beynini sikiyor.
2. Örnek Cümce:- Этот ребёнок настоящая крикуша, покоя от него нет. [e-tot ry-byo-nok na-sta-ya-şça-ya kri-ku-şa, pa-ko-ya ot ni-vo nyet.]
- Bu çocuk tam bir çığlıkçı, ondan rahat yok.
- Bağıran şey / Çığlıkçı
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Крикуша
Latin Transkripsiyonu: Kikuşa
Okunuşu ve Vurgu: [kri-ku-şa]
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Kökünü Rusçada 'bağırmak, çığlık atmak' fiili olan кричать [kri-çat'] kelimesinden alır. Sonundaki -уша [-u-şa] eki, genellikle küçültme, alaycı veya eylemi yapan kişiyi/şeyi niteleyen bir ektir. Dolayısıyla kelimenin kökensel anlamı 'bağıran, çığlık atan (kişi veya şey)'dir. Argo bağlamında 'popo' veya 'göt' anlamına gelmesi, doğrudan etimolojik bir bağlantıdan ziyade, zamanla oluşmuş mecazi veya dolaylı bir kullanımdır. Bu, özellikle Rus argosunda kelimelerin doğrudan anlamlarından saparak yeni ve beklenmedik çağrışımlar kazanmasının tipik bir örneğidir.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
'Крикуша' kelimesi, temel anlamında 'bağıran, çok gürültü yapan kişi' (genellikle bir çocuk veya kadın) için kullanılır ve bu kullanım çoğunlukla alaycı veya olumsuz bir ton taşır. Rusça'nın zengin argo ve küfür jargonunda, organ isimleri ve vücut bölgeleri genellikle farklı duyguları, durumları veya kişileri ifade etmek için mecazi olarak kullanılır. 'Крикуша' kelimesinin 'popo' veya 'göt' (жопа [jo-pa], задница [zad-ni-tsa]) anlamında kullanılması, bu bölgenin çocukların (veya bazen yetişkinlerin) yaramazlık anlarında cezalandırıldığı, vurulduğu veya 'bağırmasına' neden olan bir yer olmasıyla ilişkilendirilmiş olabilir. Ayrıca, Rus argo kültüründe bazı kelimelerin ses benzerliği veya anlamsız, şaka yollu kullanımlarla tamamen farklı bir anlama evrildiği görülür. Bu özel kullanımın, daha çok samimi arkadaş ortamlarında veya belirli sosyal gruplar içinde mizahi bir çağrışım ile ortaya çıktığı düşünülmektedir. Bu, Levin'in [1986] belirttiği gibi pasif-agresif yapılarda veya Sannikov'un [1999] değindiği dil oyunlarının bir parçası olarak değerlendirilebilir.