Измандюриваться
(İzmandürivatsya)- Kendini kaybederek küfretmek, ağzına geleni sayıp dökmek, sövüp saymak: Aşırı öfke, çaresizlik veya hayal kırıklığı anında kendini kontrol edemeyerek, çok ağır ve genellikle kaba bir dille küfürler savurmak.
1. Örnek Cümle:- Он начал измандюриваться прямо посреди улицы от злости. [on na-çal iz-man-düy-ri-vat-sa prya-ma pas-re-di u-li-tsı at zlos-ti]
- Adam sokağın ortasında öfkeyle ağzına geleni sayıp dökmeye başladı.
2. Örnek Cümle:- После того провала, ему только и оставалось, что измандюриваться. [pos-lye ta-vo pro-va-la, ye-mu tol'-ka i as-ta-va-las', şto iz-man-düy-ri-vat-sa]
- O fiyaskodan sonra, yapacak başka bir şeyi kalmamıştı, sadece küfredip durdu.
- Amcıklanmak / Kendini am etmek
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Измандюриваться
Latin Transkripsiyonu: İzmandürivatsya
Okunuşu ve Vurgu: [iz-man-düy-ri-vat-sa]
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Bu fiil, Rusçanın dört ana küfür kökünden biri olan kadın cinsel organı anlamına gelen манда [man-da] kelimesinden türemiştir. Fiile eklenen 'из-' ön eki, bir eylemin tamamlanmasını, yoğunluğunu veya bir durumun aşırıya kaçmasını ifade eder. Dönüşlü '-ся' eki ise eylemin özne üzerinde gerçekleştiğini, yani bir nevi 'kendini' bu duruma soktuğunu belirtir. Dolayısıyla kelime, kendini 'amcıklanmış' veya 'amcıklanarak' küfretme durumuna sokmak gibi bir etimolojik kökene sahiptir. Plutser-Sarno'ya göre, bu tür fiiller genellikle kişinin içine düştüğü çaresiz veya öfkeli durumu kendi küfürleriyle pekiştirmesini anlatır.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
Измандюриваться [iz-man-düy-ri-vat-sa] kelimesi, sadece 'küfretmek' fiilinden çok daha fazlasını ifade eder. Bu, kişinin yoğun bir öfke, hayal kırıklığı, çaresizlik veya aşırı stres anında kendini kontrol edemeyerek, ağzına gelen en ağır küfürleri, çoğu zaman kendine veya kendi durumuna yönelik de olmak üzere, sayıp dökmesidir. Levin'in müstehcen ifadeler üzerine yaptığı pragmatik analizlere göre, bu tür fiiller konuşmacının içsel patlamasını, otorite reddini ve mevcut durum karşısında duyduğu derin rahatsızlığı yansıtır. Sözcük, Rus küfür kültürünün tipik bir örneği olarak, duygusal yükü son derece yüksek ve yıkıcı bir ifade biçimidir. Sokak dilinde ve gündelik konuşmada, bir durumun ne kadar kötü olduğunu veya bir kişinin ne kadar sinirlendiğini vurgulamak için kullanılırken, aynı zamanda konuşmacının kendi kendine duyduğu öfkeyi veya çaresizliği de dile getirir. Zemskaya'nın da belirttiği gibi, 20. yüzyılın sonundaki dilsel değişimlerle birlikte, bu tür yoğun küfür ifadeleri, post-Sovyet toplumunun gerginliklerini ve bireylerin yaşadığı bunalımları yansıtan önemli bir argo unsuru haline gelmiştir.