Хезать
(Hezat)- Sıçmak, bok yapmak: Dışkılama eylemini kaba bir şekilde ifade etmek.
1. Örnek Cümle:- Мне надо похезать, а то лопну. [mne na-da pa-he-zat', a ta lop-nu]
- Sıçmam lazım, yoksa patlayacağım.
- Korkmak, altını sıçmak, götü yemek: Aşırı korku, ödünün kopması veya çekingenlik sebebiyle bir şey yapmaktan vazgeçmek.
1. Örnek Cümle:- Что, захезал перед экзаменом? [şto, za-he-zal pye-ryet eg-za-mye-nam?]
- Ne oldu, sınavdan önce mi sıçtın (korktun)?
2. Örnek Cümle:- Не хезай, всё будет нормально. [nye he-zay, fsyo bu-dyet nar-mal'-na]
- Korkma (altına sıçma), her şey yolunda olacak.
- Sıçmak / Bok yapmak
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Хезать
Latin Transkripsiyonu: Hezat
Okunuşu ve Vurgu: [he-zat']
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Bu kelimenin kökeni, Rus dilinin müstehcen söz varlığının derinliklerine uzanır. Vasmer'in araştırmalarına göre, Proto-Slavca *xъzati veya *xьzati köklerinden türemiş olup, doğrudan 'dışkılamak' veya 'kayıp düşmek' anlamlarıyla ilişkilidir. Kelime, sıçmak anlamına gelen срать [srat'] fiiliyle eş anlamlı ve kaba bir yapıya sahiptir. Argo dilbilimci Plutser-Sarno, bu tür kelimelerin Rusça küfür geleneğinde bedensel işlevlere yapılan doğrudan atıflarla, konuşmacının öfkesini veya aşağılamasını güçlendirdiğini belirtir.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
«Хезать» [he-zat'] fiili, Rusça argo ve yeraltı jargonunda oldukça kaba ve müstehcen bir kelimedir. Temel olarak 'bok yapmak' veya 'sıçmak' eylemini ifade eder. Ancak, bu fiilin anlamı sadece fizyolojik bir eylemle sınırlı kalmaz; aynı zamanda mecazi olarak 'korkmak', 'ödü bokuna karışmak' veya 'altına sıçmak' anlamlarında da kullanılır. Bu ikincil anlam, aşırı korku veya çekingenlik durumunu, kişinin korkudan dolayı kontrolünü kaybettiği izlenimini vermek için kullanılır. Elistratov'un Rus Argosu Sözlüğü'nde de belirtildiği gibi, bu tür fiiller genellikle bir kişinin zayıflığını, korkaklığını veya aşağılığını vurgulamak amacıyla kullanılır. Rusça konuşanlar arasında oldukça yaygın olmasına rağmen, eğitimsiz veya saldırgan bir dil olarak kabul edilir ve resmi veya nazik ortamlarda kullanılması kesinlikle kaçınılması gereken bir kelimedir.