Бздюх
(Bızdyuh)- Sessizce osuran kişi, osurukçu: Sürekli olarak sessizce osurarak etrafı rahatsız eden veya bu eylemi alışkanlık haline getirmiş kişi.
1. Örnek Cümle:- Опять этот бздюх навонял в комнате! [ap-pyat' e-tat bz-dyuh na-va-nyal v kom-na-tye!]
- Yine o osurukçu odayı kokuttu!
- Ödlek, korkak, beceriksiz, beş para etmez adam: Bir işi yapmaktan çekinen, korkak, yeteneksiz veya toplumda hiçbir değeri olmayan kişi.
1. Örnek Cümle:- Ты что, бздюх? Боишься к нему подойти? [tı şto, bz-dyuh? ba-i-ş'sya k ni-mu pa-da-y-ti?]
- Nesin sen, ödlek misin? Yanına gitmeye mi korkuyorsun?
2. Örnek Cümle:- Не слушай его, он же бздюх обыкновенный. [nye slu-şay ye-vo, on je bz-dyuh ab-y-kna-vye-nıj.]
- Onu dinleme, o basit bir işe yaramazın teki.
- Sessizce osuran kişi / Korkan kişi
1. KELİME VE FONETİK
Kiril Yazılışı: Бздюх
Latin Transkripsiyonu: Bızdyuh
Okunuşu ve Vurgu: [bz-dyuh]
2. ETİMOLOJİK KÖKEN (KÖKENBİLİM)
Bu kelime, Proto-Slavca kökenli *bьzděti fiilinden türemiştir ve Rusçada бздеть [bz-dyet'] olarak 'sessizce osurmak' ya da mecazi olarak 'korkmak, ödlek olmak' anlamlarına gelir. Kelimenin sonundaki '-юх' eki, o eylemi sıkça yapan veya o özellikle tanınan kişiyi ifade eder. Bu yapısıyla, bir eylemin alışkanlık haline geldiğini veya kişinin karakteristiği olduğunu vurgular. V. I. Dal'ın sözlüğünde de бздун [bz-dun] kelimesi benzer anlamda yer almaktadır.
3. SOSYOKÜLTÜREL BAĞLAM VE TARİHÇE
Бздюх [Bızdyuh] kelimesi, Rus argosunda ve kaba dilde sıkça kullanılan, aşağılayıcı ve küçümseyici bir terimdir. Başlangıçta fiziksel bir eylemi, yani 'sessizce osurmayı' tanımlarken, zamanla anlam genişlemesi yaşamış ve kişinin karakterine yönelik bir hakaret haline gelmiştir. Bu durum, Rus dilinin müstehcen ifadelerinin pragmatik analizini yapan Y. I. Levin'in çalışmalarında da görüldüğü üzere, fiziksel bir kusurun veya eylemin, kişiliğin bir zayıflığına veya eksikliğine işaret etmesiyle yaygınlaşmıştır. Günümüzde iki ana bağlamda kullanılır: Birincisi, sürekli sessizce osurarak etrafı rahatsız eden, bu eylemi bir alışkanlık haline getirmiş kişileri tanımlamak için kullanılır. İkincisi ve daha yaygın olanı ise, korkak, ödlek, beceriksiz, zayıf karakterli veya beş para etmez kişileri aşağılamak amacıyla kullanılır. Bu kullanım, kişinin utangaç veya pasif tavrının, 'sessizce osurma' eylemiyle bir paralellik kurularak güçsüzlükle eşleştirilmesinden kaynaklanır. A. Plutser-Sarno'nun büyük küfür sözlüğü ve V. S. Elistratov'un argo sözlüğü, bu kelimenin argo içindeki güçlü yerini ve aşağılayıcı tonunu teyit eder.